วันจันทร์, 23 พฤษภาคม 2565

คืบหน้าเหตุเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย ติดตามจับกุมผู้ต้องสงสัยคดีความมั่นคงพื้นที่ทุ่งยางแดง

#สิ่งที่ทุกฝ่ายไม่อยากให้เกิดขึ้นคือความสูญเสียไม่ว่าจะฝ่ายไหนก็ตาม…..

เมื่อวันที่ 24 ธ.ค.64 เวลา 13:00 น. เจ้าหน้าที่ทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้ /หน่วยปฏิบัติการพิเศษร่วม ร่วมกับ หน่วยเฉพาะกิจ ปัตตานี และ สมค.ศปก.ตร.สน. บังคับใช้กฎหมายติดตามจับกุม ผกร.บ้านเลขที่ 55 ม.3 ต.ปากู อ.ทุ่งยางแดง จ.ปัตตานี หลังสืบทราบว่า มีถึงผู้ก่อเหตุรุนแรง กลุ่มของนาย มาหามะ สะอิ เข้ามาหลบซ่อนตัวอยู่ในบ้าน จึงได้สนธิกำลังร่วม 3 ฝ่าย เข้าติดตามจับกุมผู้ต้องสงสัยคดีความมั่นคงในบ้านหลังดังกล่าว

โดยเจ้าหน้าที่ ได้ใช้ความพยายามในการ เกลี้ยกล่อม เพื่อให้ กลุ่มคนร้ายดังกล่าว ออกมามอบตัว โดยได้เชิญ ผู้นำศาสนา ผู้นำท้องถิ่น ร่วมกันเจรา นานกว่า 3 ชม. (ตั้งแต่ 13.00-16.00) แต่ไม่เป็นผล จึงได้เริ่มปฏิบัติการกดดันกลุ่มคนร้าย ก็ยังไม่ยินยอมออกมามอบตัว และได้ยิงตอบโต้เจ้าหน้าที่ เป็นระยะระยะ  เจ้าหน้าที่ยังคงใช้ความอดทนในการปฏิบัติดังกล่าว และยังคงคุมพื้นที่ไว้ ปัจจุบันยังไม่จบภารกิจ คาดว่าคนร้ายมีประมาณ 2-3 คน (ยังไม่สามารถระบุ ชัดเจนได้ว่าเป็นใคร)

ล่าสุดหลังจากเหตุการณ์ปะทะกับกลุ่ม ผกร.ทำให้ ผกร. เสียชีวิต จำนวน 2 คน ทราบชื่อ คือ

1)นาย อาดีนันท์ ซือรี  ผกร.ระดับปฏิบัติการ พื้นที่บ.มาหนอ ม.2 ต.มายอ อ.มายอ จ.ปัตตานี

และ2)นายซาการียา ยูโซะ ผกร.ระดับปฏิบัติการ พื้นที่บ.บาโลย ม.3 ต.บาโลย อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี

การให้โอกาสของเจ้าหน้าที่ในการมอบตัว ให้ญาติ ผู้นำศาสนา ผู้นำท้องถิ่นเจรจาเกลี่ยกล่อมให้ยอมมอบตัว แต่กลุ่ม ผกร. กลับเปิดฉากยิงใส่เจ้าหน้าที่ การปะทะจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ความสูญเสียที่ไม่มีใครอยากให้เกิดจึงเกิดขึ้น ไม่ต้องเทียบกับโอกาสของเหยื่อผู้บริสุทธิ์เพราะพวกเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะร้องขอชีวิต
 
จุดจบของโจรใต้ ไม่ตายก็ติดคุก หรือไม่ก็หลบหนีไปอาศัยยังประเทศเพื่อนบ้าน ไม่มีโอกาสกลับมาดูแลครอบครัว ลูกเมียต้องอยู่ตามลำพังผู้ที่กำลังหลบหนีอยู่มีจำนวนไม่น้อยต้องอยู่อย่างยากลำบาก อาศัยหลับนอนในป่าภูเขา ขาดอาหาร ขาดยารักษาโรค เจ็บไข้ได้ป่วยไม่สามารถไปโรงพยาบาลทำการรักษาได้ เพราะเกรงกลัวเจ้าหน้าที่จับกุม นั่นคือสิ่งที่ผู้เห็นต่างเลือกทั้งที่ในความเป็นจริงรัฐได้เปิดช่องทาง เปิดโอกาสให้แสดงตน พิสูจน์ตัวเอง และกลับมาต่อสู้คดีในชั้นศาลแต่กลับไม่เลือก ไม่เห็นแก่ครอบครัวลูกเมีย สุดท้ายได้อะไร? นอกจากความตายที่ไม่อาจฟื้นคืนชีพ ต่างกับแกนนำอยู่สุขสบายในต่างแดนคอยสั่งการในห้องแอร์ ครอบครัวผู้หลงผิดกลับอยู่อย่างแร้นแค้นนี่คือความจริงที่หลายคนรู้ดี..
 
————————–